| شماره فصلنامه : | ١٥ |
|
| سال : | سال پنجم، شماره چهارم | |
| صفحات : | 179- 186 | |
| عنوان مقاله : | تأثير سازمان تأمين اجتماعي بر سياستگذاريهاي كلان كشور در حوزه بازار نيروي كار و اشتغال | |
| نويسنده : | عباس اورنگ | |
| خلاصه مقاله : |
در اين نوشتار، ابتدا براساس نظريههاي محتوايي انگيزشي، ماهيت نيازهاي نيروي انساني بررسي ميشود. نظريههاي سلسله مراتب نيازها، دو عاملي انگيزش ، نيازهاي رشد تعلق (ارتباط) زيستي، E , X و نقشها، در همين راستا مورد توجه قرار ميگيرند.سپس مقوله رفاه اجتماعي و تأثير سازمان تأمين اجتماعي به واسطه ارائه خدمات و تعهدات كوتاهمدت و بلندمدت در تأمين برخي نيازها و آتيه نيروي كار به ياري كارفرمايان و در پي آن تضمين آينده بازار توليد و خدمات بررسي ميشود.در ادامه مقاله، چگونگي تأثير سازمان تأمين اجتماعي بر فرايند رشد و توسعه اقتصادي كشور از طريق افزايش تمايل به كار در كارگران و نيز تضمين آينده نيروي كار در صورت بروز حوادث احتمالي از يك سو و افزايش اطمينان خاطر سرمايهگذاران و كارفرمايان از نظر كاهش دغدغهها و درگيريهاي احتمالي مربوط به تأمين آتيه نيروي كار در دوران پس از اشتغال و بيكاريهاي احتمالي و دوران بازنشستگي، از سوي ديگر، و همچنين تأثير اين اطمينانسازيها در افزايش سطح اشتغال و ازبين رفتن ميزان بيكاري در كشور، مورد اشاره قرار ميگيرد.سپس ضرورت داشتن نگاهي انديشمندانه و واقعبينانه به قابليتها و تواناييهاي سازمان تأمين اجتماعي وكاهش فشارهاي غير منطقي برآن – به سبب تدوين برخي قوانين و مقررات- بررسي و تبيين ميشود.در پايان و به منظور به تصوير كشيدن دخالتهاي غير كارشناسانه و تصويب قوانين تعهد ساز براي صندوقهاي تأمين اجتماعي، بدون توجه به محاسبات بيمهاي، تجربه سازمان تأمين اجتماعي كشور برزيل مطالعه ميگردد. | |
در اين نوشتار، ابتدا براساس نظريههاي محتوايي انگيزشي، ماهيت نيازهاي نيروي انساني بررسي ميشود. نظريههاي سلسله مراتب نيازها، دو عاملي انگيزش ، نيازهاي رشد تعلق (ارتباط) زيستي، E , X و نقشها، در همين راستا مورد توجه قرار ميگيرند.سپس مقوله رفاه اجتماعي و تأثير سازمان تأمين اجتماعي به واسطه ارائه خدمات و تعهدات كوتاهمدت و بلندمدت در تأمين برخي نيازها و آتيه نيروي كار به ياري كارفرمايان و در پي آن تضمين آينده بازار توليد و خدمات بررسي ميشود.در ادامه مقاله، چگونگي تأثير سازمان تأمين اجتماعي بر فرايند رشد و توسعه اقتصادي كشور از طريق افزايش تمايل به كار در كارگران و نيز تضمين آينده نيروي كار در صورت بروز حوادث احتمالي از يك سو و افزايش اطمينان خاطر سرمايهگذاران و كارفرمايان از نظر كاهش دغدغهها و درگيريهاي احتمالي مربوط به تأمين آتيه نيروي كار در دوران پس از اشتغال و بيكاريهاي احتمالي و دوران بازنشستگي، از سوي ديگر، و همچنين تأثير اين اطمينانسازيها در افزايش سطح اشتغال و ازبين رفتن ميزان بيكاري در كشور، مورد اشاره قرار ميگيرد.سپس ضرورت داشتن نگاهي انديشمندانه و واقعبينانه به قابليتها و تواناييهاي سازمان تأمين اجتماعي وكاهش فشارهاي غير منطقي برآن – به سبب تدوين برخي قوانين و مقررات- بررسي و تبيين ميشود.در پايان و به منظور به تصوير كشيدن دخالتهاي غير كارشناسانه و تصويب قوانين تعهد ساز براي صندوقهاي تأمين اجتماعي، بدون توجه به محاسبات بيمهاي، تجربه سازمان تأمين اجتماعي كشور برزيل مطالعه ميگردد.